Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κους-κους. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κους-κους. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
2 Μαρ 2012
26 Ιαν 2012
ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ "ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ" 2012
Με ... αφαιρετικη ματια
Στιγμιοτυπα απο την Πρωτοχρονιατικη εκδηλωση στο ατελιε του συλλογου ''Ηρακλειτος''
το κοψιμο της πιτας, οι ''κουκλες'',οι παρεουλες, η λαχειοφορος, η αναμονη, η προσμονη, καποια απο τα δωρα, καποιοι απο τους αμετρητους τυχερους
μα κυριως η συντροφια μας !
...και του χρονου !
για λεπτομερεστερο ''ρεπορταζ'' βλεπε : http://anteportasatelier.blogspot.com/2012/01/blog-post_16.html
Στιγμιοτυπα απο την Πρωτοχρονιατικη εκδηλωση στο ατελιε του συλλογου ''Ηρακλειτος''
το κοψιμο της πιτας, οι ''κουκλες'',οι παρεουλες, η λαχειοφορος, η αναμονη, η προσμονη, καποια απο τα δωρα, καποιοι απο τους αμετρητους τυχερους
μα κυριως η συντροφια μας !
...και του χρονου !
για λεπτομερεστερο ''ρεπορταζ'' βλεπε : http://anteportasatelier.blogspot.com/2012/01/blog-post_16.html
11 Ιαν 2012
ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ "ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ"
Ο σύλλογος για τον πολιτισμό "Ηράκλειτος" σας καλεί στην κοπή της πίτας στον χώρο του εργαστηρίου μας.
Με ζωντανή μουσική, ένα θεατρικό δρώμενο έκπληξη, μπουφέ αλλά κυρίως με αισιοδοξία και μαχητικότητα υποδεχόμαστε το νέο έτος!
Στην λαχειοφόρο αγορά μας, θα προσφερθούν έργα των μαθητών αλλά και κοσμήματα της δασκάλας κοσμήματος Φωτεινής Ηλιοπούλου καθώς και έργα του Δάσκαλού μας, ζωγράφου Δημήτρη Μανίνη.
Ενώ το γούρι για φέτος θα φέρει την υπογραφή της κεραμίστριας Ευαγγελίας Μαρίνου.
Κυριακή 15 Ιανουαρίου
7.00 μμ
Ατελιέ Ηράκλειτος
Ηπείρου 4 (αμέσως μετά το πρατήριο της ΕΚΟ δεξιά)
Γλυκά Νερά
31 Δεκ 2011
Καλή Χρονιά !!!
Ευχομαι,
το 2012 , να... αντεξουμε, να αντισταθουμε, να μεγαλουργησουμε, να ... να... να ειμαστε ολοι καλα και μαζι να συνεχισουμε το ονειρεμα μας !!!
φιλια πολλα !!!
25 Δεκ 2010
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ !
Εύχομαι σε όλους μας Καλές Γιορτές και Καλά Χριστούγεννα !
Τα όνειρα μας να μην πάψουν νάναι πολύχρωμα και αισιόδοξα ,
παρόλη την μαυρίλα της εποχής που ζούμε ...
Νάμαστε γεροί δυνατοί δημιουργικοί ευπροσήγοροι και αδερφομένοι
Να χαιρόμαστε τους αγαπημένους μας ,
να χαιρόμαστε την κάθε στιγμή της ζωής μας...!
φιλιά πολλά
με αγάπη
Εφη
13 Δεκ 2010
Όταν το νερό χορεύει ....
.... στην υπέροχη μουσική του "Time to Say Goodbye"
από τον Andrea Bocelli και τη Sarah Brightman
Fountain of Dubai - United Arab Emirates
(επειδή δυστυχώς το video δεν εμφανίζεται ολόκληρο στο blog σας παραθέτω και την ηλεκτρονική διεύθυνση)
http://www.youtube.com/watch?v=jD69C0y6_J0
30 Σεπ 2010
Φθινόπωρο...
Το καλοκαίρι επιμένει.... Το φθινόπωρο όμως είναι εδώ!
Ανυπομονώ να ξεκινήσουμε... Καλή αντάμωση!
27 Ιουλ 2010
2 Ιουν 2010
9 Μαΐ 2010
Οδός Ονείρων
Δημήτρης Χόρν:
"Δεν προσπαθώ να πω γιατί κάνω τέχνη ή πώς κάνω τέχνη.
Δεν ξέρω.
Την ώρα της δοκιμής ή την ώρα που εργάζομαι, λειτουργώ κατά έναν εντελώς άλλο τρόπο. Τώρα μου ζητάτε λογικά να σας εξηγήσω μερικά πράγματα που δεν μπορώ να τα εξηγήσω...
Η δουλειά του ηθοποιού δεν είναι αυτή, να αναλύει έναν ρόλο.
Είναι να τον συνθέτει.
Όταν τελειώσω πια έναν ρόλο, τότε ξέρω πως τον έχω παίξει.
Δηλαδή όταν δεν τον παίζω πια.
Όταν ο ρόλος απαλλαγεί από εμένα και εγώ από τον ρόλο."
"Δεν προσπαθώ να πω γιατί κάνω τέχνη ή πώς κάνω τέχνη.
Δεν ξέρω.
Την ώρα της δοκιμής ή την ώρα που εργάζομαι, λειτουργώ κατά έναν εντελώς άλλο τρόπο. Τώρα μου ζητάτε λογικά να σας εξηγήσω μερικά πράγματα που δεν μπορώ να τα εξηγήσω...
Η δουλειά του ηθοποιού δεν είναι αυτή, να αναλύει έναν ρόλο.
Είναι να τον συνθέτει.
Όταν τελειώσω πια έναν ρόλο, τότε ξέρω πως τον έχω παίξει.
Δηλαδή όταν δεν τον παίζω πια.
Όταν ο ρόλος απαλλαγεί από εμένα και εγώ από τον ρόλο."
2 Απρ 2010
Άνοιξη
Κορίτσια, τέλος οι προβληματισμοί. Έφτασε η άνοιξη........ Ιδού και η απόδειξη. Όλα αλλάζουν και αλαλάζουν. Ως και οι παπαρούνες λευκές γινήκανε. Ή μήπως δεν τις χρωμάτισε κανείς ακόμη....;
Εμπρός λοιπόν, προϋπαντήστε την χαμογελώντας και ζωγραφίζοντας!
Καλή Ανάσταση και ανάταση σε όλους!
23 Μαρ 2010
προβληματισμοί..
μην στενοχωριέστε κορίτσια... η άνοιξη είναι στο έμπα της.. κι όλα καλά θα πάνε..!!!
1 Μαρ 2010
20 Φεβ 2010
13 Φεβ 2010
Μαργαριτάρια πριν το πρωϊνό....
Με αφορμή την ανάρτηση στο blog των Ante Portas "Εκεί όπου υπάρχει πολιτισμός..." θυμήθηκα κάτι που είχα διαβάσει πριν από αρκετό καιρό και πιστεύω ότι συνηγορεί στο επισυναπτόμενο σχόλιο του Δασκάλου για την "Ειδική αρχή (αλλά με καθολική ισχύ): ουδείς ενδιαφέρεται για την τέχνη".
Κάποιο κρύο πρωινό του Ιανουαρίου, ένας άντρας κάθισε σε ένα κεντρικό σταθμό του μετρό της Νέας Υόρκης και ξεκίνησε να παίζει το βιολί του. Έπαιξε για περίπου 45 λεπτά. Κατά τη διάρκεια αυτών των 45 λεπτών, δεδομένου ότι ήταν ώρα αιχμής, πέρασαν από μπροστά του αρκετές χιλιάδες άνθρωποι, οι περισσότεροι πηγαίνοντας στη δουλειά τους.
Τρία λεπτά μετά την έναρξη της μουσικής, ένας μεσήλικος κύριος παρατήρησε ότι υπήρχε ένας μουσικός που έπαιζε βιολί, τον κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα και συνέχισε το βιαστικό του βηματισμό. Ένα λεπτό αργότερα, ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολλάριο, από μια κυρία που το πέταξε στο καπέλο του καθώς περνούσε από μπροστά του χωρίς να σταματήσει καθόλου.
Λίγο αργότερα, κάποιος ακούμπησε στον τοίχο και τον άκουσε για λίγο, αλλά μετά κοίταξε το ρολόι του και έφυγε βιαστικός. Πιο πολύ από όλους τους περαστικούς, ασχολήθηκε μαζί του ένα τρίχρονο αγόρι που ήθελε να σταματήσει για να ακούσει, αλλά η μητέρα του τον τράβηξε για να συνεχίσουν τη διαδρομή τους. Το παιδί κοιτούσε συνεχώς προς τα πίσω καθώς απομακρυνόταν Το ίδιο επαναλήφθηκε και με άλλα παιδιά και τους γονείς τους, οι οποίοι - χωρίς καμία εξαίρεση - τα τράβαγαν για να συνεχίσουν το δρόμο τους.
Στα 45 λεπτά μουσικής, συνολικά σταμάτησαν για να ακούσουν - έστω και για λίγο - μόνο 6 άνθρωποι. Περίπου 20 άνθρωποι έριξαν λεφτά στο καπέλο καθώς συνέχιζαν να περπατούν, χωρίς να ελαττώσουν την ταχύτητα του βηματισμού τους. Η συνολική είσπραξη ήταν 32 δολλάρια. Όταν η μουσική σταμάτησε και υπήρξε σιωπή, κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δε χειροκρότησε, ούτε υπήρξε κανενός άλλου είδους αναγνώριση.
Αυτό που δεν ήξερε κανείς ήταν ότι ο συγκεκριμένος βιολιστής ήταν ο Joshua Bell, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου, και έπαιζε με ένα βιολί Stradivarius αξίας 3,5 εκατομμυρίων δολλαρίων, κατασκευασμένο από τον ίδιο τον Antonio Stradivari το 1713. Δύο ημέρες νωρίτερα, ο Joshua Bell έπαιξε σε ένα κατάμεστο θέατρο της Βοστώνης και η τιμή ενός κάτω-του-μετρίου εισητηρίου ήταν 100 δολλάρια. Ο Bell αμοίβεται με περίπου 1000 δολλάρια το λεπτό!
Ο Bell αποφάσισε να ξεκινήσει με το έργο "Chaconne" του Johann Sebastian Bach, Partita No. 2 σε D Μινόρε. Ο Bell θεωρεί ότι δεν είναι "απλώς ένα από τα σημαντικότερα μουσικά κομμάτια που έχουν γραφτεί, αλλά ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα του ανθρώπου στην ιστορία". Αυτό που δεν ανέφερε ο Bell είναι ότι το "Chaconne" του Bach θεωρείται επιπλέον ένα από τα δυσκολότερα κομμάτια για βιολί.
Το συγκεκριμένο πείραμα, δηλαδή το να παίξει ο Joshua Bell στο σταθμό του μετρό incognito, οργανώθηκε από την εφημερίδα Washington Post, ως μέρος μιας κοινωνικής μελέτης περί του τι εκλαμβάνουμε ως σημαντικό, τι μας αρέσει, και σε τι δίνουμε προτεραιότητα.
Η γενική περιγραφή του πειράματος ήταν:
« Σε ένα συνηθισμένο περιβάλλον, σε μια ακατάλληλη ώρα, αντιλαμβανόμαστε το ωραίο; Σταματάμε για να το ευχαριστηθούμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο σε ένα μη-αναμενόμενο περιβάλλον;»
Για μία πολύ αναλυτικότερη αναφορά στο συγκεκριμένο πείραμα, σας παραπέμπω και στην ιστοσελίδα της Washington Post που περιέχει πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία.
http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2007/04/04/AR2007040401721.html
Στο συγκεκριμένο άρθρο μάλιστα υπάρχει και η ερώτηση:
"IF A GREAT MUSICIAN PLAYS GREAT MUSIC BUT NO ONE HEARS . . . WAS HE REALLY ANY GOOD?"
"ΕΑΝ ΕΝΑΣ ΕΞΑΙΡΕΤΟΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΕΡΜΗΝΕΥΣΕΙ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑΣΙΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΕΡΓΟ ΑΛΛΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΚΟΥΣΕΙ ..... ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΛΟΣ?"
που δεν απέχει πολύ από το ερώτημα που έχει απασχολήσει όλους μας:
"Ένα έργο μπορεί να θεωρηθεί έργο τέχνης εάν δεν κοινωνηθεί και στο κοινό?"
Κάποιο κρύο πρωινό του Ιανουαρίου, ένας άντρας κάθισε σε ένα κεντρικό σταθμό του μετρό της Νέας Υόρκης και ξεκίνησε να παίζει το βιολί του. Έπαιξε για περίπου 45 λεπτά. Κατά τη διάρκεια αυτών των 45 λεπτών, δεδομένου ότι ήταν ώρα αιχμής, πέρασαν από μπροστά του αρκετές χιλιάδες άνθρωποι, οι περισσότεροι πηγαίνοντας στη δουλειά τους.
Τρία λεπτά μετά την έναρξη της μουσικής, ένας μεσήλικος κύριος παρατήρησε ότι υπήρχε ένας μουσικός που έπαιζε βιολί, τον κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα και συνέχισε το βιαστικό του βηματισμό. Ένα λεπτό αργότερα, ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολλάριο, από μια κυρία που το πέταξε στο καπέλο του καθώς περνούσε από μπροστά του χωρίς να σταματήσει καθόλου.
Λίγο αργότερα, κάποιος ακούμπησε στον τοίχο και τον άκουσε για λίγο, αλλά μετά κοίταξε το ρολόι του και έφυγε βιαστικός. Πιο πολύ από όλους τους περαστικούς, ασχολήθηκε μαζί του ένα τρίχρονο αγόρι που ήθελε να σταματήσει για να ακούσει, αλλά η μητέρα του τον τράβηξε για να συνεχίσουν τη διαδρομή τους. Το παιδί κοιτούσε συνεχώς προς τα πίσω καθώς απομακρυνόταν Το ίδιο επαναλήφθηκε και με άλλα παιδιά και τους γονείς τους, οι οποίοι - χωρίς καμία εξαίρεση - τα τράβαγαν για να συνεχίσουν το δρόμο τους.
Στα 45 λεπτά μουσικής, συνολικά σταμάτησαν για να ακούσουν - έστω και για λίγο - μόνο 6 άνθρωποι. Περίπου 20 άνθρωποι έριξαν λεφτά στο καπέλο καθώς συνέχιζαν να περπατούν, χωρίς να ελαττώσουν την ταχύτητα του βηματισμού τους. Η συνολική είσπραξη ήταν 32 δολλάρια. Όταν η μουσική σταμάτησε και υπήρξε σιωπή, κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δε χειροκρότησε, ούτε υπήρξε κανενός άλλου είδους αναγνώριση.
Αυτό που δεν ήξερε κανείς ήταν ότι ο συγκεκριμένος βιολιστής ήταν ο Joshua Bell, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου, και έπαιζε με ένα βιολί Stradivarius αξίας 3,5 εκατομμυρίων δολλαρίων, κατασκευασμένο από τον ίδιο τον Antonio Stradivari το 1713. Δύο ημέρες νωρίτερα, ο Joshua Bell έπαιξε σε ένα κατάμεστο θέατρο της Βοστώνης και η τιμή ενός κάτω-του-μετρίου εισητηρίου ήταν 100 δολλάρια. Ο Bell αμοίβεται με περίπου 1000 δολλάρια το λεπτό!
Ο Bell αποφάσισε να ξεκινήσει με το έργο "Chaconne" του Johann Sebastian Bach, Partita No. 2 σε D Μινόρε. Ο Bell θεωρεί ότι δεν είναι "απλώς ένα από τα σημαντικότερα μουσικά κομμάτια που έχουν γραφτεί, αλλά ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα του ανθρώπου στην ιστορία". Αυτό που δεν ανέφερε ο Bell είναι ότι το "Chaconne" του Bach θεωρείται επιπλέον ένα από τα δυσκολότερα κομμάτια για βιολί.
Το συγκεκριμένο πείραμα, δηλαδή το να παίξει ο Joshua Bell στο σταθμό του μετρό incognito, οργανώθηκε από την εφημερίδα Washington Post, ως μέρος μιας κοινωνικής μελέτης περί του τι εκλαμβάνουμε ως σημαντικό, τι μας αρέσει, και σε τι δίνουμε προτεραιότητα.
Η γενική περιγραφή του πειράματος ήταν:
« Σε ένα συνηθισμένο περιβάλλον, σε μια ακατάλληλη ώρα, αντιλαμβανόμαστε το ωραίο; Σταματάμε για να το ευχαριστηθούμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο σε ένα μη-αναμενόμενο περιβάλλον;»
Για μία πολύ αναλυτικότερη αναφορά στο συγκεκριμένο πείραμα, σας παραπέμπω και στην ιστοσελίδα της Washington Post που περιέχει πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία.
http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2007/04/04/AR2007040401721.html
Στο συγκεκριμένο άρθρο μάλιστα υπάρχει και η ερώτηση:
"IF A GREAT MUSICIAN PLAYS GREAT MUSIC BUT NO ONE HEARS . . . WAS HE REALLY ANY GOOD?"
"ΕΑΝ ΕΝΑΣ ΕΞΑΙΡΕΤΟΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΕΡΜΗΝΕΥΣΕΙ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑΣΙΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΕΡΓΟ ΑΛΛΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΚΟΥΣΕΙ ..... ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΛΟΣ?"
που δεν απέχει πολύ από το ερώτημα που έχει απασχολήσει όλους μας:
"Ένα έργο μπορεί να θεωρηθεί έργο τέχνης εάν δεν κοινωνηθεί και στο κοινό?"
15 Ιαν 2010
14 Ιαν 2010
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ : Πλατεία Κανάρια 2 ,Ηλιούπολη
Τηλ. επικοινωνίας 210-9719493
3 ήμερο BAZAAR 25,26,27/1/2010 ωρες: 9.00πμ-9.00μμ
Mεγάλες προσφορές σε γυαλιά ηλίου και οράσεως και....
ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ : Δευτέρα 25/1 στις 7.00μμ, έτσι για το καλό... με ενα Δώρο Εκπληξη!
Και μιας που θα βρεθούμε όλοι οι αγαπημένοι εδώ,θα γιορτάσουμε ,
θα πιούμε και το ποτάκι μας,θα γευτούμε λιχουδιές μετά μουσικής και μαζί θα διαλέξουμε κάτι ξεχωριστό για σας
απο τις συλλογές μας.
Σας περιμένουμε εσάς και τους φίλους σας !
2 Ιαν 2010
Καλή Χρονιά
Χρόνια Kαλά σε όλους με υγεία και εύχομαι το 2010 να μπορέσουμε να απολαύσουμε περισσότερες στιγμές που ανοίγουν νέους δρόμους στο μυαλό και την ψυχή μας, ζωγραφίζοντας πολύχρωμες αναμνήσεις.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)